Zondagavond laat ben ik terug gekomen uit Inzell, lekker weer naar mijn eigen bedje in Heerenveen. Hoe fijn het ook was in Duitsland gaat er bij mij niets boven mijn eigen vertrouwde omgeving.

Al moet ik wel toegeven dat toen ik de gordijnen opende het toch wel even wennen was. Een grijze lucht en de regen die tikkend neerdaalde op de dakpannen.

In Inzell mocht ik eindelijk weer racen, het eerste weekend reed ik een 500 en een 3000 meter, het tweede weekend een 500 en een 1500 meter. Als schaatser wil ik mezelf altijd verbeteren, qua techniek en natuurlijk qua tijden. Als dit lukt ben ik altijd een extra blij meisje, nog nooit was ik zo snel op de 500 meter als het eerste weekend in Inzell. Vanaf nu staat er 39.12 achter mijn naam als persoonlijk record op de 500 meter.

Leuk detail, mijn vorige PR reed ik begin dit jaar ook op de Max Aicher Arena in Inzell. Een mooie tijd en ik weet zeker dat ik nog sneller kan. Maar goed, er is altijd ruimte voor verbeteringen.

Naast mijn PR op de 500 meter reed ik het eerste wedstrijd weekend ook een goede 3000 meter in 4.01.07, afgelopen weekend was mijn 500 meter weer degelijk en won ik de 1500 meter in 1.57.32

Nu nog een week trainen en dan is het volgende week, 2 t/m 4 november, eindelijk om het “echie”. Want hoe fijn het ook is dat alles nu goed loopt met het trainen en wedstrijden, dan gaat het er pas echt om.

Als ik volgende week meer informatie heb over het tijdschema en tegen wie ik rijd dan meld ik het hier op mijn pagina.

Tot snel,
Veel liefs,
Antoinette

Zoals ik de vorige keer aangaf bevind het laatste voorbereidingskamp zich in Inzell. En wat is het hier weer fijn, al sinds ik pupil was kom ik hier minimaal één keer per jaar op kamp. Lekker fietsen op hoogte en trainen in een mooie ijshal.

Daarnaast hebben we ook best vaak geluk met het weer. S’ochtends trek je de gordijnen open en heb je door de opkomende zon en de wegtrekkende mist een mooi uitzicht op de bergen. Even uit de bekende omgeving en een bepaalde rust pakken.

Natuurlijk geen rust wat betreft het trainen maar wel de randzaken, minder media, even een weekje niet koken en alle andere afleidingen die thuis op de loer liggen.

Onze weken hier in Inzell bestaan net als thuis uit schaatstrainingen, fietstrainingen, krachttrainingen, sprint- en sprongtrainingen. En natuurlijk de eerste wedstrijden op het ijs.

Naast de trainingen hebben we ook onze rust momenten, deze gebruik ik vaak om even lekker een “bakkie” te drinken.

Als we de 21e thuiskomen gaan we toewerken naar het World Cup Kwalificatie toernooi, deze staat in het eerste weekend van november op de kalender. Na al het voorbereiden heb ik echt weer zin om te gaan racen.

Tot snel en veel liefs,
Antoinette

Oke, ik weet dat het in veel delen van Nederland nog vrij goed weer is maar voor mij is de winter nu toch echt begonnen. Na een goed trainingskamp in Italië stond ik afgelopen week weer voor het eerst op het mooie ijs van Thialf.

Komend seizoen wordt voor mij in meerdere opzichten een nieuw begin, na drie mooie jaren bij Team JustLease was ik toe aan een nieuwe uitdaging. Al vrij snel vond ik een fijne nieuwe plek in het team van Jac Orie, Lotto NL – Jumbo. Daarnaast ben ik na het brons en zilver in Pyeongchang ook begonnen aan een nieuwe Olympische cyclus.

Ik kan zeggen dat mijn zomer goed is verlopen, testen waren positief en ik heb hard kunnen trainen.

Dit nieuwe hoofdstuk wil ik graag nog meer met jullie, mijn volgers en supporters, delen. Daarom zal er in de komende periode gewerkt worden aan een nieuwe website en zal ik jullie via de sociale media nog meer op de hoogte houden van mijn trainingen, trainingskampen en wedstrijden.

Volgende week train ik nog gewoon op “mijn” vertrouwde Thialf, alvorens ik twee weken naar Inzell vertrek voor nog een trainingskamp.

Na die twee weken Inzell gaat het echt snel en voor je het weet zijn we dan in het eerste weekend van november beland waarin de officiële opening van het wedstrijd seizoen, het World Cup kwalificatie toernooi, op het programma staat.

Ik heb zin in de winter, jullie hopelijk ook.

Tot snel en veel liefs,
Antoinette